Ding#22 Web 2.0

Ik heb alle artikelen doorgelezen om een keuze te maken. Allereerst valt het artikeltje van Karin Selhorst uit Vlissingen me op. Vlissingen heeft namelijk een opvallend interessante site. (Goede content en een erg leuke jeugd site, met tekeningen van Wim Hofman). Zij is ook op zoek naar de sociale dimensie van het kennismanagement. Klinkt ingewikkeld, maar komt er gewoon op neer dat je met een toegevoegde waarde voor de klant komt, die je onder de aandacht brengt. Ze noemt bijvoorbeeld romanadvies. Het lijkt me heel goed om de klant tegemoet te komen met zijn wensen, slimme services verlenen en zorgen dat je zichtbaar bent. De kracht van de bibliotheek kan liggen in het aangaan van de communicatie met de klant. Niet alleen met de klant die op dat binnen is, maar ook met de klant die wel lid is en minder vaak komt en... de toekomstige klant.

Wij komen zelf ook met een artikel in de krant over de handige digitale diensten van de bibliotheek. En ze netwerken enorm in de omgeving. Ze werken intensief samen met scholen en zoeken ze de samenwerking tussen andere bibliotheken. Ze zijn aan 't bekijken hoe ze de 23 dingen ook voor ouders en kinderen kunnen bewerken. Dat is heel leuk. Ik heb ook eens een training gevolgd bij de kinderconsument over veilig internet. In de praktijk vinden ouders vaak dat ze alles wel weten over veilig internetten. Het is natuurlijk wel heel interessant om ouders meer te vertellen over de mogelijkheden van web 2.0 voor ouders en kinderen.

Jantwee.nul schrijft ook een interessant artikel. In zijn laatste artikel over web 2.0 noemt hij iets dat ik eigenlijk ook al in een eerder blog aanhaalde, namelijk dat de klant centraal moet staan in het gebruik van web 2.0. Dat merkte ik ook al bij het gebruik van de muzieksites en de boekensites. Ik denk dat je web 2.0 heel goed kan gebruiken om in contact te komen met je klanten. Het begint met denken vanuit de belangstelling van de klant. Die houdt namelijk van lezen en muziek luisteren. Vervolgens ga je zoeken waar deze klant zich kan bevinden op internet. En vanaf die plek bouw je een binding op met de klant. Door een meerwaarde te bieden, een community bijvoorbeeld. In zijn artikel haalt hij de strategie van Lego aan. Het ging niet zo goed met Lego. De modellen werden steeds ingewikkelder. Lego ging niet uit van het idee dat de klant toch geen verstand van zaken had, maar schakelde juist haar klanten in. Via de site kan je zelf modellen ontwerpen. En de beste modellen worden ook door Lego verkocht. Dat is de Lego Factory lijn. Er staat ook op de doos Designed by Lego fans. Op de site zie je heel veel modellen die je niet zo snel in de winkel zal zien, voor de echte liefhebber, zoals de Taj Mahal. En de klant mag er zijn commentaar opgeven. Ook over hun ervaring met het bouwen van het gebouw. Het blijkt succesvol te zijn. Ik verwacht dat we ook vanuit de belangstelling van de klant tot een contact met de klant kunnen komen. En ik zie hier en daar nog wel eens op de weblogs erg vanuit de bibliothecaris geredeneerd wordt. Over goed rubriceren en betrouwbare informatie geven. Bibliotheken kunnen heel goed tegemoetkomen aan de wensen van de klant. Veel klanten komen bij ons met een lijstje van boeken waarvan ze de recensie gelezen hebben. Die willen ze lezen. In de bibliotheekwereld schijnt het de gewoonste zaak van de wereld te zijn dat het veel langer duurt tot een boek in de bibliotheek komt. Het zou al leuk zijn als mensen online een wensenlijstje in kunnen vullen, van het boek dat zij graag in de bibliotheek zien. En er dan ook iets mee doen. Dan is er ook weer een goede reden om de klant te informeren over de nieuwe aanwinsten.